"Nostalgie". Het verlangen naar dat wat geweest is, aldus Van Dale. Een krachtig woord met een diepe betekenis. Een woord dat gepaard gaat met een emotie. Een emotie die veel weg heeft van heimwee, maar toch niet helemaal hetzelfde aanvoelt. Een emotie wat geassocieerd wordt met herinneringen uit vervlogen tijden.

Ik kan me de tijd nog heugen dat het vangen van een vis speciaal was. Of die vis nou groot was of niet, het verdiende altijd wel een plekje in mijn hart. Hoewel ik vandaag de dag ook ieder gevangen vis speciaal vind, is het gevoel toch anders. Het gevoel is niet meer hetzelfde als wat ik toen voelde. Misschien heeft dit met opgroeien te maken, met het betreden van een ander stadium in mijn leven. Maar misschien ook niet. Waar dit aan ligt, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat karpervissen niet meer hetzelfde aanvoelt als toen ik opgroeide.

Tegenwoordig ontkom je er niet aan. Hightech onderlijnen, hightech materiaal, tientallen kilo's aas. Je zou bijna zeggen dat je het bos niet door de bomen ziet. Oftewel: De eenvoud door de techniek niet meer ziet. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben niet van mening dat eenvoud wordt bereikt door techniek weg te laten, maar eerder dat eenvoud (ook) gepaard kan gaan met techniek. Met eenvoud bedoel ik o.a. het kinderlijke gevoel van vissen terugwinnen. Het eerder beschreven gevoel, het speciale gevoel die je kreeg in de "goede, oude tijd" bij het vangen van een vis. Niet zozeer alleen bij het vangen van een vis, maar ook bij het vissen zelf. Iedereen met een passie voor het vissen weet over welk gevoel ik het heb.

Vissen is niet meer wat het geweest is. Sinds de komst van de boilie is er een ware rage aan de gang. Materialen worden steeds duurder, er wordt steeds meer aandacht besteedt aan onderlijnen en steeds meer materialen heb je nodig om een nachtje te kunnen vissen. Je wordt als het ware gehersenspoeld door alle mogelijke soorten reclames zodra je een visblad opendoet. Sommige vissers worden gesponsord en lopen continue met shirtjes en petjes in de rondte van aasfabrikanten en sommigen zijn hun eigen bedrijf opgestart. Het lijkt wel of men meer bezig is met alle poespas rondom het vissen dan het vissen zelf. Opkijken naar anderen die een loon krijgen van een hengelfabrikant, opkijken naar anderen die honderden kilo's boilies per maand gesponsord krijgen door een aasfabrikant, opkijken naar mensen die totaal niets anders te doen hebben dan 24/7 vissen en daardoor veel (grote) vissen vangen. Waar gaat dit allemaal naartoe?

Materialen
Des te meer ik mijzelf hierin verdiep, des te meer ik verdrink in een zee van karperonzin. En om eerlijk te zijn laat ik mijzelf hier ook helemaal in gaan. Checklists van 3 A4'tjes als je een weekje naar het buitenland gaat, bestelwagens en aanhangers vol spullen, enz. Zoals ik al eerder vermeld had, begrijp mij niet verkeerd, ik ben absoluut niet van mening dat eenvoud wordt bereikt door techniek weg te laten, maar dat het gepaard kan gaan met techniek. Wat ik daarmee bedoel is dat custom-made hengels van jou niet een betere visser maken. Dat je geen molens nodig hebt waar 600 meter lijn op kan als je vist op een putje van een aantal hectare. Dat je geen rodpod nodig hebt van 300 euro als je altijd vanaf een zacht ondergrond vist. En nog veel meer van dit soort situaties. Ik zelf pas mijn materialen aan aan mijn manier van visserij. Natuurlijk is het leuk om de nieuwste van de nieuwste dingen te hebben en regelmatig je materialen te updaten, daar geef ik je groot gelijk in. Maar dan kom je weer terug op wat ik al eerder zei: Je ziet het bos door de bomen niet. Als het niet nodig is, waarom zou je het dan doen? Ik heb onlangs met een medevisser gesproken en die zei dat je pas een goede visser is als je met Fox vist. Je raadt het al, nog geen 10 seconden later zei ik deze man gedag. Maar voordat ik wegging vroeg ik hem nog even hoeveel hij had gevangen. Wat zou deze visser mij gezegd hebben? Het zal niet aankomen als een verrassing, maar ik zal het toch maar verklappen: 0! En ik durf te wedden dat er nog veel meer van dit soort "showvissers" zijn. Vissers die vergeten zijn waarom ze vissen en ook zijn verdronken in een zee van karperonzin.

Gesponsorde vissers
Laten we even iets voorop stellen, ik ben absoluut niet tegen vissers die gesponsord worden. Integendeel. Ik vind dat moeite altijd beloond moet worden. Als een gepassioneerde visser veel tijd vrij maakt voor het vissen en zich zo inzet voor het vissen, vind ik het terecht dat zulke vissers door dergelijke bedrijven benaderd worden. Waar ik echter wel tegen ben is het plaatsen van deze vissers op een voetstuk. Des te vaker men vist, des te meer ervaring men opdoet. Dat is een gouden regel. En al helemaal als het vissen op maar enkele wateren gebeurt. Deze vissers kennen deze wateren uit hun broekzak en vangen daardoor vaker de wat grotere vissen van het water. Deze vissers verschijnen om de haverklap in visbladen met een gevangen vis en men kijkt op naar hun omdat zij grote vissen vangen . Waarom? Omdat diezelfde mensen die naar hen opkijken ook zijn verdronken in een zee van karperonzin. Ik heb ooit eens een keer gelezen dat je pas een goede visser bent als je plezier hebt in het vissen. En daar sluit ik me bij aan. Mij hoor je niet zeggen dat gesponsorde vissers geen goede vissers zijn, natuurlijk kunnen ze goede vissers zijn. Maar dan wel om de juiste redenen. Namelijk dat zij plezier hebben in hun visserij en niet omdat zij grote vissen vangen. Iedereen, maar dan ook iedereen, die net zo lang als hun bivakkeert aan een water waar grote vissen zwemmen, vangt ook grote vissen.

Het is 1 grote mediahype. Ik meen dat de (voormalige) recordvis is gevangen door een gesponsorde visser en direct wordt er al reclame gemaakt voor de boilies waar deze vis op is gevangen. Op sites en bladen is de foto van deze visser met zijn trotse vangst te zien en daarnaast een logo van de aasfabrikant. Ik durf te wedden dat de aasfabrikant een goede winst heeft geboekt door deze vis en er een heleboel "zombievissers" zijn geweest die dezelfde boilies hebben gekocht van dezelfde aasfabrikant. Ik gun deze visser zijn droomvis van harte, maar ben fel tegen alle poespas eromheen. Dat zijn weer van die dingen waardoor je het bos door de bomen niet ziet.

Mentaliteit
Hoe vaak is het mij voorgekomen dat ik eerst 3 vuilniszakken vol troep van anderen moet opruimen als ik aankom bij een stek, om zo plek vrij te maken voor mijn tent en hengels?!! En ik durf te wedden dat jij als lezer dit ook vaak zat hebt meegemaakt. Hoe vaak ben ik getuige geweest van een groep "karpervissers" die ervoor zorgen dat er visverboden komen op bepaalde wateren?!! Ik zal het je vertellen: Te vaak. Ik geef wel even een voorbeeld (het meest recente).

Ergens in België zit er een water waarvan ik de eer heb gehad het te mogen bevissen. Het is een water wat door de locals vrij stil wordt gehouden en dat respecteer ik. Je mag er officieel niet nachtvissen, maar de controleurs zien het al gauw door de vingers. (Als er controleurs langskomen.) Het gebruiken van een boot op het water is verboden. De reden waarom dit water zo stil gehouden kan worden is dat het niet langs een weg zit. Je moet eerst je auto parkeren in een woonwijk en een kleine kilometer lopen naar het water toe. Er is wel een pad die richting het water toe gaat, maar het gebruik van die pad is verboden voor mensen die daar geen speciale vergunning voor hebben. Dat pad zelf houdt op ongeveer 300 meter vanaf de waterkant op, de rest is allemaal gras. De lokale vissers van dat water vissen ook zoveel mogelijk uit het zicht om anderen niet tot last te zijn en passen zich totaal aan aan de voorbijgangers.

Wat ik heb begrepen van 1 van de vaste vissers van dat water is dat sommigen het schijnbaar normaal vinden om met hun auto het pad op te rijden (wat in eerste instantie niet mag), eenmaal bij het einde aangekomen het grasveld oprijden om zo door te kunnen rijden naar de waterkant (wat dus ook niet mag), daar hun auto neer te zetten (wat ook weer niet mag), en in het zicht vissen. Nou is in het zicht vissen geen ramp, dat deden mijn vismaat en ik ook, maar wij pasten ons aan aan de voorbijgangers. Een beetje geinen met ze, hondjes aaien, iedereen die langsliep gedag zeggen, en het gewoon gezellig houden. Dat deden zij dus niet. Zij vonden het ook nog eens nodig om rechts van het water te zitten en hun lijnen 350 meter naar links uitvaren met een boot (wat dus ook weer niet mag) naar een voerstek van een ander die daar aan het vissen is en zijn lijnen te doorkruisen. En dit maar normaal vinden. Mensen, waar zijn wij mee bezig? Nog een voorbeeld:

Een maand of 3 geleden (deze artikel typ ik nu op 11 Juni) viste ik op het Kempisch Kanaal een aantal dagen en alles verliep goed. Tot mijn vismaat en ik iemand aan zagen komen rijden met een zwarte terreinwagen aan de overkant en er iemand uitstapte recht tegenover ons. Die liep eerst een half uurtje heen en weer om zich heen te kijken en begon toen zijn spullen uit te pakken. Recht tegenover ons. En dat, terwijl er kilometers kanaal vrij was op dat moment. Die "visser" besloot zijn lijnen dus over de lijnen van mijn vismaat heen te werpen. Na wat geschreeuw heen en weer (de wind waaide, dus we konden elkaar amper verstaan) besloot ik er heen te lopen omdat dit absoluut niet opschoot. Dus snel over de sluis naar de overkant gelopen. Eenmaal aangekomen zag ik dat meneertje een mes in zijn zak had gestopt en zijn rechterhand akelig dichtbij deze mes hield. Nou liet ik niet over mij heenlopen door zo iemand en had hem duidelijk gemaakt dat zo'n mes hem juist in het nadeel zou werken. En dit alles, op een beleefde toon. Toen konden we normaal met elkaar praten. Ik vroeg waarom hij dat deed, hij zei dat hij er recht op heeft. Wat een mentaliteit, zo over de lijnen van een ander heen werpen terwijl er kilometers kanaal vrij was. Nou goed, daar konden wij wel mee leven, gewoon een kwestie van even ergens anders heen werpen (terwijl al onze onderlijnen precies lagen waar wij het wilde hebben). Maar toen zei meneertje dat er nog 3 andere vissers zouden komen en alle 3 zouden vissen met 2 hengels. Met hem meegerekend dus in totaal 8 hengels. En dat op een stek van ongeveer 5 meter breed. En ik wist dat als dat zou gebeuren er teveel lijnen in het water zouden zijn en de vis gewoon ophoudt met azen (op die stek). Vooral op dit soort gedresseerde wateren. Wat ik ook deed, ik kon hem niet overhalen. Omdat ik daar als Nederlander te gast was, hield ik mij gedeisd en ben op advies van mijn vismaat maar verkast (mede omdat die stek niets had voortgebracht die nacht). Mensen, waar zijn wij mee bezig?

Ik kan echt urenlang doortypen over de mentaliteit van dit soort "karpervissers" en ik kan nog urenlang doorgaan met voorbeelden, maar ik denk dat het beeld wel duidelijk is. Het is mij opgevallen dat de mentaliteit van een groot aantal karpervissers abnormaal ver achteruit is gegaan. En dit gaat dan weer ten koste van de mensen die wel hun best doen om karpervissers een goede naam te geven. Treurig, zeer treurig...

Vissers die niet nadenken
Steeds vaker krijg je ermee te maken. Met vissers die niet nadenken. Daarmee bedoel ik dat ze niet stilstaan bij de gevolgen van hun handelingen. Het niet nadenken over de gevolgen van lijnbreuk als zij hun onderlijnen maken, het niet nadenken over de gevolgen van hun daden, het niet nadenken over hun manier van vissen, etc. Ieder actie heeft een reactie, dat is bewezen. Niet alleen natuurkundig, maar ook in ons dagelijks leven. Ieder beslissing van ons heeft een gevolg. Dat geldt dus ook voor de karpervisserij.

Ik weet haast zeker dat jij als lezer vast wel eens een karper hebt gevangen met een misvormde bek. Of een vis hebt gevangen met onderlijn, lood en meters lijn nog in hun bek. Of een karper hebt gevangen die gemerkt is op de één of andere manier door andere "vissers" die het blijkbaar nodig vonden om de schaar in bijvoorbeeld een staart of vin te zetten. Ik heb hier geen woorden voor. Allemaal door vissers die niet nadenken. Die niet stilstaan bij de gevolgen van deze handelingen. Zoals ik al zei is dat ieder actie een reactie hebt. Niet alleen zijn deze vissen verminkt voor de rest van hun leven, maar het leven van andere karpervissers wordt zuur gemaakt door dit soort mensen. Een reactie hierop is bijvoorbeeld het krijgen van een slechte naam als karpervisser. Of visverboden op dat soort wateren, en anderen die wel nadenken over hun visserij hiervan de dupe zijn. Bij mijn thuiswater de Sloterplas begint dit er al volgens mij aan te komen, steeds vaker worden verminkte vissen gevangen. Mensen, waar zijn we mee bezig? Denk na voor je iets uitvoert!

Hoop
Zoals ik in het begin al heb gezegd, verlang ik naar dat wat geweest is. Alle bovengenoemde punten zijn als doornen in mijn ogen. Ik verlang naar de tijd dat ik dit allemaal nog niet kende. Dat vissen mijn hart en ziel was, een manier van één worden met de natuur in zijn puurste vorm. Naarmate ik dit allemaal typ, realiseer ik mij dat de reden waarom het gevoel nu toch anders is bij mij dan vroeger eigenlijk niets te maken heeft met opgroeien (wat ik dus eerder heb vermeld). Het heeft te maken met bovengenoemde punten. Met een bos die door de bomen niet meer te zien is. Ik hoop dat ik ooit nog kan meemaken dat ik wel weer het bos kan zien, maar eerst zullen er wat veranderingen moeten komen aan de bomen..

Mourad

Reacties: