De titel verraad het al een beetje, de mooiste vissen van Nederland achterna. Hiermee ben ik dit jaar maar eens mee begonnen, gewoon eens anders dan anders. De bedoeling is om een soort blog bij te houden dit jaar met elke keer de stand van zaken en de up’s en downs die we natuurlijk allemaal wel kennen in onze tak van visserij.

 

De karpers die ik wil belagen zijn voornamelijk Valkenswaard karpers die helaas steeds zeldzamer worden in ons land, oude monumenten die de klappen van de visserzweep wel kennen. En niet alleen de karpers maar ook de wateren waar ze in leven worden steeds minder. Door uitzettingen van valkenswaarders in b.v de IJssel kunnen we in de toekomst gelukkig nog genieten van deze mooie kweek.

 

Vorig jaar ben ik het grote vooronderzoek begonnen en heb een tientalwateren gevonden waar eventueel de desbetreffende vissen zouden moeten zwemmen. Het grote geluk is dat ik bij het merendeel van de wateren redelijk in de buurt woon. Op 1 van deze wateren ben ik reeds begonnen en niet zonder resultaat het nadeel is dat het 1,5 uur rijden is van mijn woning en dus ook het kolere eind terug(enige water verweg). Hieronder een kort relaas van de 5 sessies die er gevist zijn.

 

Het moment van aankomst bij het water verbaast me hoe rustig het hier eigenlijk is, prachtig water omzoomd door dikke rietkragen en vol met fauna. Het water telt zo’n 7 hectare en is 2 meter diep.

De stekkeuze word behaald door de wind die met kracht 3 uit het zuiden blaast. De tempratuur van het water is 5 graden maar door de relatief ware wind is het in de middag al 2 graden warmer. Vol vertrouwen wacht ik op wat komen gaat maar het blijft stil totdat ik naar bed ga. Als ik vervolgens vroeg in de ochtend wakker wordt weet ik dat ik blank nummer 1 een feit is. Inpakken en naar huis.

 

Begin maart ben ik weer bij het water, de zon schijnt al wat meer en de thermometer geeft 9 graden aan. Nu eens ff kijken of het wel loopt. Helaas blank nummer 2 kondigt zich aan  en het weekend  erna is blank nummer 3 een feit. Schijnbaar toch lastiger dan ik gehoopt had.

 

Het is april en de tempratuur is dusdanig dat er wel een visje gevangen moet kunnen worden. Gelukkig gebeurd dit ook, midden in de nacht krijg ik een trage run wat resulteert in een prachtige onbeschadigde schub van 33 pond. In de ochtend wordt een vriend gebeld die hier in de buurt woont, en de foto’s spreken boekdelen.

 

Prachtig beest.

 

De opeen volgende weken is er weinig tijd om te vissen behalve een midweekje Frankrijk met mijn vader, die voor het eerst mee wou. De man is al op leeftijd en een betaalwater is de enige optie. Het is voor mij de eerste op zo een water en het is niet mijn ding kwam ik achter. We hebben leuk gevangen hoor tot 23 kg oja en een diamant steur van 182 cm maar had gaf niet de voldoening die ik hoopte. Mijn vader daarentegen vermaakte zich kostelijk en dat doet natuurlijk ook veel.

 

Grootste vis van de Frankrijk trip.

 

Eind april mag ik nog een nachtje weg van de vrouw en dat is niet tegen dovemans oren gezegd. Waar ik wel aan twijfel is waar ik ga vissen want heb niet zo een zin om dat klote stuk te gaan rijden. Maar wie A zegt moet ook B zeggen dus de auto vol en gaan. Deze nacht vist mijn maatje ook mee dus eerst een bakkie pleur bij hem thuis en dan naar het water. Aangekomen bij het water is het niet zo rustig, het zit redelijk vol met vissers. Het stekkie waar ik normaal zit is ook bezet en de twijfel slaat toe wat moeten we doen. De wind staat op de lange kant van het water en daar zit niemand. Naar het ingooien van de hengels genieten we van het uitzicht als we opeens vis zien springen, en nog een en nog een. Ja hoor de paai is begonnen shit!! De hoop die er was is nu gevlogen en met het idee van weer een sessie zonder vis zit me absoluut niet lekker. De avond blijft het stil toch  zien we geregeld mooie vissen zwemmen. Als ik om 02:00 in de nacht wakker schrik van een run ben ik erg verrast. Naar een korte dril ligt er een karper op de mat waar ik tranen in mijn ogen van krijg zo mooi. Het is een volschub en nog een grote ook.

 

Wat een parel

 

Naar in de ochtend  foto’s  te hebben gemaakt  rij ik voldaan naar huis. Voorlopig is het wel even genoeg geweest hier. Het lange rijden en weinig vangen breekt je toch een beetje op. Maar terug komen doe ik zeker. De aankomende 2 maanden ga ik in de buurt op wat oude veenkolkjes proberen in de hoop op misschien wel een Nederlandse 40’er.

 

Strakke lijntjes!

 

Reinbert Ras

Reacties: