Zo, het was weer vrijdagmiddag. Dat betekende dat het weekeinde kon beginnen. Ik had al boodschappen gedaan, eten en drinken genoeg .De auto was afgeladen vol net als anders. We gingen er andermaal op uit naar België. Dit was de laatste tijd haast elk weekeinde zo geweest. Bij aankomst op KK reden we langs het kanaal en merkten menig bekend gezicht op. Na een praatje links en een babbeltje rechts gemaakt te hebben reden we verder naar onze stekken. Er eenmaal aangekomen liep ik even langs het water, zoekende en turend naar iets wat op Karperactiviteit kon wijzen. Niks bijzonders te bespeuren, dus gingen we over tot de orde van de dag en pakten we uit. Hengels en andere spullen werden op de juiste plekken neergezet. De Proline Boilies werden aan de hair bevestigd waarna deze op de juiste stekken werden gedropt. Het eigenlijke vissen kon beginnen. Ook het weer werkte perfect mee, de zon was immers volop te zien. Langzaam werd het donker en gingen we de eerste nacht in.

's Morgens werden we opnieuw begroet door een goddelijk schijnende lora. Het wakker worden was zalig! Het kanaal baadde in een zee van zon. De karpers hadden voorlopig verstek gegeven en daarom dacht ik om maar eens iets nieuws uit te proberen. Ik knoopte een nieuwe haak van Ashima, de C-887 maatje 10 op de lijn. Ik wilde wel eens weten of deze haak op dit kanaal goed zijn werk deed. De Proline monstercrab boilie lag intussen al weer een paar uur op de bodem van het heldere water. Het wachten ging wegen en ik maakte nog maar eens een klein ommetje langs de oever. Zien of ik niks opmerkte, zeker nu het water nog zo helder was en je perfect de bodem kon zien. Zodoende leer je veel meer over de bodemverloop.

Mijn maat Jac zat links van me te vissen. Mijn hengels lagen dus naar rechts in, zodoende dat ik naar rechts liep. Ik lag met 1 hengel aan de overzijde te vissen en was deze stek al zeker 60 meter voorbij, toen ik plots een groepje Karpers opmerkte. Mijn oog viel direct op een hele mooie Koi karper die erbij zwom. Ze zwommen rustig verder langs de ondiepe kant. Aangetrokken door dit prachtige zicht wilde ik ze even van iets dichter bij de waterkant bekijken. Toen de azende vissen echter opmerkten verdwenen ze in de diepte. Ik liep vervolgens nog een tiental meters verder maar zag geen karpers meer zwemmen. Teruglopend in de richting van mijn hengels, merkte ik de groep weer op. Het viel me meteen op dat de Koi er niet meer bij was. Ik bleef nog even staan te genieten van de mooie karpers en liep terug naar mijn hengels.




Mijn maat Jac was daar inmiddels ook, en sprak : "En wat opgemerkt maat?" Ja zekers Jac er lagen daar achter zeven mooie karpers bij elkaar. Hij vroeg: "zat er iets moois bij"? "ja zeker eentje die ik vannacht wel wil vangen" zei ik. Hij lachte en zei "zeker een hele dikke spiegel". "Nee zei ik een hele mooie Koi karper, en die zou heel welkom zijn. Jac zei: Die komt er bijna nooit uit dat weet je zelf ook . Ja dat wist ik ook wel maar toch. Plots weerklonk dat bekende en zalige geluid ; tuut tuuuuuut tuuuuut.." Mijn linkse hengel die aan de overzijde lag begon te dansen in mijn steunen. Het was binnen de minuut nadat we het over die bewuste Koi hadden gehad! Ik sloeg gelijk aan en zei tegen mijn maat dat die gehaakt zat. De vis sprong helemaal uit het water maar was zeker 100 meter verwijdert van waar we stonden. Ik drilde de vis op automatische piloot en wist verder nog van niks. Jac was al richting de stek gelopen en zag de vis al zwemmen. Ik vroeg hem of het een mooie was, waarop ik als antwoord kreeg dat ik de nacht niet meer hoefde te wachten. Dit omdat de Koi aan de andere kant van de lijn zat! Na een minuut of 10 drillen kon ik de vis in het net dirigeren. Jac gaf me de hand en zei: "Gefeliciteerd je wens is al in vervulling gegaan".



We legden de vis op de onthaak mat en keken direct naar hoe de vis gehaakt zat. Dat zat wel snor want de Ashima C-887 maatje 10 bleek, zoals we natuurlijk verwacht hadden van dit topproduct,de test goed hebben doorstaan, en de Proline boillie had weer goed werk verricht ik heb dank zei deze boillie al mooie fotos mogen maken . We haalden de haak eruit en het landingsnet onder de vis vandaan. We tilden de vis op en de weegzak werd eronder gelegd. De Koi kwam op 17 pond, maar gewicht van zo een vis is natuurlijk van ondergeschikt belang. Na het nemen van wat fotos kon de vis weer rustig aan het water wennen en zwom hij langzaam richting de diepe vaargeul. Mijn weekeinde kon niet meer stuk. Ik had twee vissen gevangen, waaronder deze mooie Koi karper.. Naderhand besefte ik wel dat als ik niet langs dat water was gelopen het heel anders had af kunnen lopen. Want toen ik de vissen opserveerde en dichter bij was schrokken de vissen en verdwenen de diepte in waarna de andere zes wel terug kwamen en juist die Koi zich niet meer liet zien dus gelijk richting mijn aasstek was gezwommen en dat wel net dat beetje zou kunnen zijn wat ik nodig had om de vis te mogen foto graferen .



Dus zo zie je maar waar het goed voor kan zijn als je langs het water loopt om te kijken wat er op een stek gaande is.

Mario van de Westerlo ( Vlekkie)

Reacties: