“Hopelijk gaan wij het goed doen, wij hebben in ieder geval een jaar om alles tot in details te plannen”. Het betreft hier een wedstrijd die Remon van Dusschoten en ik willen organiseren voor volgend voorjaar. Wij weten dat wij veel op ons hals halen door het organiseren van zo’n groot evenement en wij weten ook dat wij niet iedereen tevreden kunnen krijgen. Maar wat ons op de been houdt is dan wij daarentegen ook weten dat wij ons 100% in zullen zetten om een zo goed mogelijk wedstrijd aan te bieden voor de deelnemers. De naam is al bekend, het gaat de “CarpCity Challenge” heten.

 

“Mourad, zullen wij zaterdag naar dat water kijken en vrijdag gewoon een nachtje pakken ergens bij jou in de buurt?” aldus Remon afgelopen maandag. “Prima, dan ga ik vast voorvoeren” was mijn antwoord. Aangezien ik nu eventjes zonder auto zit (auto kwam niet door de keuring en ik vond het niet meer waard om daar nog geld in te pompen) moest ik lopend gaan voeren. Prima, er zitten bij mij in de buurt enkele leuke wateren met leuke vissen. Zo gezegd, zo gedaan. Tot ik gistermiddag zag dat er een koppel zat te vissen bovenop mijn voerstek (en dit terwijl het een groot watercomplex is). Zij hebben mij zien voeren, het kan niet anders! Eikels.. Enfin, het zou dus een ander water worden.

 

“Ik ben om 6 uur ’s avonds bij je” zegt Remon. Ik denk dat ze daar in Nijkerk de klok een uur terug zetten in verhouding met de rest van Nederland, want om half 7 belt hij mij op om te zeggen dat hij net Nijkerk uit is gereden en aangezien ik zo’n makkelijke gozer ben vond ik het goed. Eerst even wat bollen afleveren aan een hengelsportzaak en daarna gingen wij vissen. Werd verdomme nog eens tijd ook, wij hebben het al ruim 3 jaar over om een keer samen te vissen. Eenmaal aangekomen op de stek, leg ik hem even uit wat nou de hotspots zijn van dit water (hij is hier immer te gast en heeft nog nooit op dit water gevist en een beetje info is altijd makkelijk) en de hengels werden uitgevaren met de voerboot.

 

“Doe mij maar een patatje oorlog, frikadel speciaal en 2 blikjes cola” werd mij gecommandeerd door Remon, kort nadat de hengels inlagen. En aangezien ik (nogmaals ja) zo’n goede gozer ben, pakte ik zijn auto en reed naar de dichtstbijzijnde snackbar. (Wat hij niet weet is dat ik heb lopen joyrijden met zijn Fiat bus, dus hou het eventjes onder ons.. Wat niet weet, wat niet deert..) Eenmaal aangekomen stond ik voor een dichte deur, dus ben ik maar een beetje verder gereden en in heb in Amsterdam Noord een kapsalon gekocht. Nee, geen kapperszaak maar een kapsalon. Dat is een vierkant bakje, gevuld met patat en stukjes vlees, gesmolten kaas, salade en sauzen. Nu weet je hoe ik aan mijn gewicht ben gekomen haha.

 

Na het nuttigen van zo’n overheerlijke snack ben ik mijn tent in gegaan en Remon zijn busje in (die slimme Nijkerker had zijn stretcher in de laadruimte van zijn busje geplaatst en ging daar maar in slapen). Ik had mijn plu zonder grondzeil dicht tegen het hoge struikgewas aan gezet en (tja, ik vraag daar eigenlijk om dan) ik had de hele nacht last van muizen/ratten in mijn plu. Nou heb ik daar niet echt moeite mee (schoon is wat anders natuurlijk), maar ik had de hele nacht geen oog dichtgedaan omdat die klotebeesten mij gewoon wakker hielden. Het is alsof ze wisten wanneer ik bijna in slaap viel, om dan zoveel mogelijk lawaai te produceren. Ach, dit “probleem” zullen jullie allemaal ongetwijfeld ook kennen. “Binnenkort te koop via de CarpCity Webshop! Uw eigen waak-kat.. Uiteraard ook verkrijgbaar in camou-groen!”

 

 

Kijk 'em nou zitten, die Nijkerker in zijn Fiat bivvy..

 

Die nacht kreeg Remon een aanbeet, wat resulteerde in een karper van een pondje of 12 en ik kreeg een aanbeet wat resulteerde in “levend wier”. Ik zal het even uitleggen, na een flinke run gekregen te hebben pakte ik mijn hengel op en vanaf het eerste moment voelde ik alleen maar weerstand, that’s it. Ik heb weleens vaker dit soort drils gehad, waarbij de karper geen klappen uitdeelt maar zijn gewicht gewoon gebruikt. Dit zijn vaak de wat grotere vissen. Tot voor de kant dacht ik dat ik een knap zware karper eraan had, maar voor de kant bleek dat het ging om een enorm hoeveelheid wier. Achja, het is niet anders. Nu had de karper gewonnen, volgende keer win ik weer.

 

De volgende morgen (vanochtend vroeg dus) hebben wij koffie gedronken, zijn wij ingepakt en zijn direct doorgereden naar het water wat wij in gedachten hebben voor de wedstrijd. Wij hadden om half 9 met een local van dat water afgesproken en ik moet zeggen het ziet er allemaal prima uit. Het enige wat wel duidelijk aangegeven moet worden van tevoren is dat je op veel stekken een waadpak nodig hebt en dat dit beslist geen “Peppie & Kokkie”-water is. De mensen die hieraan mee willen doen moeten dondersgoed weten wat zij doen. Daarom denken wij erover na om de minimum leeftijd voor deelname vast te zetten op 18 jaar. Wij raden ook aan, zodra alles bekend wordt gemaakt, dat de mensen eerst langs het water gaan alvorens zij zich aanmelden. Maar dit water leent zich prima voor zo’n wedstrijd om meerdere redenen. Deze redenen ga ik nu niet opnoemen, omdat er nog helemaal niets zwart op wit staat, maar ik kan je zeggen dat dit geen verkeerde keuze is. Aan het water bevindt zich ook een ruimte die prima geschikt is voor de stekloting en prijsuitreiking, dus hebben wij ook gelijk even gepraat met de eigenaar van deze ruimte voor de mogelijkheden.

 

Wij krijgen vandaag of morgen een offerte van deze beste man en indien dit te realiseren is, staat het vast wat ons betreft. Dan is het alleen nog de vraag of wij hier toestemming voor krijgen, dus wordt het de lokale hengelsportvereniging en de gemeente benaderen om te kijken wat daar de mogelijkheden in zijn. Om eerlijk te zijn hoop ik echt dat dit goed zal komen, want dit water leent zich prima voor een wedstrijd op deze schaal!

 

Op de terugweg gingen wij nog even langs Piet Vogel, die net een dagje terug is van een maand lange (vis)vakantie met zijn vrouw en dochtertje, voor een kopje koffie en een babbeltje. Daarin kwam naar voren dat Rig Solutions (het bedrijf van Piet) enkele enorm interessante producten op zeer korte termijn op de markt gaat brengen, zoals onder andere de gecoate versie van de Skinny onderlijn, stop-beads voor op de leadermateriaal, zinkertjes voor op de onderlijnen, een nieuw onderlijnmateriaal genaamd “Strip-It” en een rig-tooltje genaamd de “Rig Buddy” die buitengewoon multifunctioneel is. Ik heb deze producten zelf gezien en in mijn handen gehad en dit ziet er werkelijk waar heel goed uit. Uiteraard is dit niet alles wat uit zal komen, maar daar informeer ik jullie ter zijde tijd wel over. Voor meer info over de huidige producten en voor de blogs van Piet over de vangsten tijdens deze vakantie kun je kijken op www.rigsolutions.nl

 

Tot de volgende blog!

 

Mourad

Reacties: